Connect with us

Pogoń Szczecin

Wyjaśniamy na czym polega zerwanie więzadła krzyżowego w kolanie

Paru zawodników ostatnio zerwało „krzyżowe” (dla niewtajemniczonych: Łasicki i Wolski). Dlatego dziś na tapecie ląduje zerwanie więzadła krzyżowego kolana. Przybliżę Wam zawiłości anatomii, patofizjologie choroby oraz sposoby jej leczenia.

ANATOMIA

Więzadeł krzyżowych w kolanie mamy, większość z nas, po 2: więzadło krzyżowe przednie (ACL od anterior cruciatum ligament) oraz tylne (PCL – posterior cruciatum ligament).

Rolą więzadła krzyżowego jest mechaniczne stabilizowanie kolana, szczególnie ACL zapobiega przeprostowi kolana. Ponadto – dzięki mechanoreceptorom – więzadła krzyżowe są źródłem impulsów adresowanych do mięśni uda zapewniających kontrolę ustawienia kolana. Tak w skrócie można przedstawić ich rolę i funkcję. Budową histologiczną czy przyczepami niech zajmują się studenci na zajęciach anatomii.

MECHANIZM URAZU

Najczęściej ma miejsce zerwanie ACL jak w przypadku kontuzji Łasickiego. Dochodzi do tego na skutek skrętu do wewnątrz w stawie kolanowym przy nieruchomym, ustabilizowanym podudziu. Ponieważ w stawie kolanowym nie ma fizjologicznie ruchów skrętnych, przy dużej sile skrętnej dochodzi do zerwania więzadła. Najczęściej jest to zmiana kierunku biegu w trakcie gwałtownego skrętu.

PCL zrywa się rzadko, głównie na skutek urazu bezpośredniego w przednią powierzchnię podudzia. Częściej jednak dochodzi do jego naciągnięcia. Zerwaniu więzadła często towarzyszy głośny “trzask”. Co do bólu, zerwane więzadło nie boli. Bolesne jest samo “zrywanie”. Często jednak uraz więzadła krzyżowego towarzyszy innym kontuzjom (więzadła poboczne, łąkotki), które są źródłem bólu.

 

OBJAWY

Ból, uczucie niestabilności przy obciążaniu kolana, wysięk w jamie stawu, obrzęk tkanek okołostawowych – to typowe objawy uszkodzenia więzadłowego stawu.

 

DIAGNOZA

Najdokładniejszą nieinwazyjną metodą diagnostyki uszkodzenia więzadeł krzyżowych jest badanie rezonansu magnetycznego. Rozpoznanie można jednak przeprowadzić już podczas dokładnego badania fizykalnego. Typowy jest tzw. objaw szuflady – przesuwanie goleni względem kości udowej.

 

LECZENIE

Przeważnie wybiera się leczenie operacyjne. Jednak w niektórych przypadkach, gdy zerwanie jest niecałkowite, a uraz mało rozległy, możliwe jest leczenie zachowawcze. Leczenie operacyjne polega na artroskopowej rekonstrukcji więzadła materiałem własnym, pobranym – od chorego – fragmentu ścięgna lub materiałem syntetycznym. Implanty wrastają około 12 tygodni. Przez ten czas konieczne jest oszczędzanie kończyny oraz stabilizacja kolana ortezą. Istotne jest najszybsze rozpoczęcie rehabilitacji mającej na celu: zlikwidowanie przykurczów, przywrócenie pełnego zgięcia kolana oraz wzmocnienie gorsetu mięśniowego uda. W późniejszym etapie ważne jest także wprowadzenie ćwiczeń stabilizujących. Szacuje się, że okres powrotu do aktywności fizycznej wypada na 9. tydzień od czasu operacji i trwa nawet do 12 miesięcy.

Zerwanie więzadła krzyżowego jest poważnym urazem, a w przypadku zawodowego sportowca – bardzo poważnym. Znamy wszyscy przypadki, kiedy takie urazy zatrzymywały lub nawet kończyły piłkarskie kariery. Dlatego niezwykle istotne jest dokładne przeprowadzenie rehabilitacji i nie przyspieszanie powrotu do aktywności fizycznej. Kończąc, życzę Igorowi i Rafałowi szybkiego powrotu do zdrowia i wytrwałości.

Click to comment

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Advertisement

Musisz zobaczyć

More in Pogoń Szczecin